Acuderma - Praktijk - Acupunctuur - FAQ - Berichten / Artikel - Blank
Acupunctuur
Meer over acupunctuur
Nut van de acupunctuur
Wat kan ik verwachten?

Nieuwsbrief
Vul uw emailadres in voor de nieuwsbrief :

Ontstaansgeschiedenis
Acupunctuur werd reeds meer dan 2500 jaar geleden als geneeswijze in China toegepast en van daaruit heeft het zich reeds in een vroeg stadium verspreid naar Korea en Japan. In deze landen, alsook later in Thailand en Singapore, heeft zij zich enigszins anders dan in het land van oorsprong ontwikkeld. In de 2e helft van de 20e eeuw heeft het Westen het nut van de Chinese geneeskunde ontdekt en daarmee ook die van de acupunctuur, het meest bekende en populaire onderdeel van de traditionele geneeskunde. Acupunctuur is door de Wereld Gezondheid Organisatie (WHO) erkend als een effectieve, veilige en goedkope geneeswijze.

Een eerste systematische beschrijving van o.a. de acupunctuur vindt men in het klassieke standaardwerk Handboek van de interne geneeskunde, een werk dat gedurende de periode van de Strijdende Staten (475-221 v.Chr.) werd geschreven.
In het land van oorsprong raakte de acupunctuur door de introductie van de Westerse geneeskunde steeds meer in onbruik. Alleen onder de minder draagkrachtigen was zij nog populair vanwege de geringe kosten. Maar in de vijftiger jaren heeft Mao Zidong uit zowel economische als nationalistische overwegingen de traditionele Chinese geneeskunde gestimuleerd en gepropageerd. De opmerkelijke successen op het gebied van pijnbestrijding en anesthesie bleven internationaal niet onopgemerkt.
Tegenwoordig wordt overal in de wereld wetenschappelijk onderzoek verricht op het gebied van de acupunctuur en ook Europa en Amerika hebben een belangrijk aandeel in de ontwikkeling van deze geneeswijze. Zo is de electro-acupunctuur (dit is overigens iets anders dan electro-stimulatie) een Europese vinding. De Fransman, Dr. Nogier, wordt door de Chinezen als de grondlegger van de moderne oor-acupunctuur beschouwd. Hierbij wordt het menselijk lichaam a.h.w. geprojecteerd op het oor; bepaalde plaatsen op het oor corresponderen met diverse lichaamsdelen. Zo zijn o.a. oren, ogen en kaken in de oorlel te vinden.

Chinees medische denken
De oude Chinezen beschouwden de mens als een onderdeel van het universum, als een microkosmos dat continu in beweging is en in harmonische relatie staat tot de hem omringende natuur. Het is zaak om die harmonie te behouden. In de natuur zijn 2 krachten werkzaam, yin en yang, waarbij het eerste staat voor negatief, passief, vrouwelijk, enz., en het tweede voor mannelijk, actief, positief, enz. Deze eigenschappen hebben niet de morele waarde die wij in ons Westerse denken aan ze toekennen. Hoewel yin en yang elkaars tegenstellingen zijn sluiten ze elkaar niet uit, ze zijn complementaire, elkaar aanvullende krachten die overal in de natuur werkzaam zijn. Een ander begrip dat essentieel is in het Chinees medische denken is qi (chi), een begrip dat de laatste decennia de Nederlander steeds vertrouwder is geworden. Denk b.v. aan taiqichuan, qikong. Meestal wordt het woord met vital energy, levensenergie vertaald. Eigenlijk bestaat er geen volledig adequate vertaling in het Nederlands. Wanneer het harmonisch evenwicht tussen yin en yang verstoord is, d.w.z. dat er in het menselijk lichaam een teveel aan yang is en een tekort aan yin, of omgekeerd, dan kan de qi niet vrij en ongehinderd door het menselijk organisme stromen. De qi stroomt over banen die meridianen worden genoemd. In de Westerse geneeskunde kent men bloedbanen, bloedvaten, en ook zenuwbanen. In de Chinese geneeskunde kent men een 3e "wegennet", het meridianenstelsel. Wanneer in dit "wegennet" ergens een opstopping is ontstaat er een file. Als door een verstoord evenwicht van yin en yang de qi niet vrijelijk kan stromen, dan ontstaat er disharmonie, stagnatie van de levensenergie in het lichaam en meestal uit deze toestand in een pijngevoel. Door speciaal uitgekozen punten op de meridianen, acupunctuurpunten, te stimuleren of te kalmeren, wordt de oorzaak van de stagnatie opgeheven en daarmee verwijnt ook het gevoel van pijn.

Een ieder van ons zal weleens spontaan op een pijnlijke plek op ons lichaam hebben gedrukt om de pijn te verlichten. Wanneer we spierpijn hebben in de schouder zijn wij geneigd die te masseren en zonder ons ervan bewust te zijn passen wij het principe toe van lokale pijnbestrijding door drukpuntmassage.
Dit principe ligt ten grondslag aan de aupunctuur en in de loop der eeuwen heeft men er een hele theorie op gebaseerd en er een behandelmethode uit ontwikkeld. Steeds meer punten werden er gevonden die bij manipulatie een gunstige invloed hebben op pijn en en ongemakken.
Het schijnt dat de oude bewoners van het gebied tussen de Gele Rivier en de Yangtse aanvankelijk stenen met scherpe punten op pijnplekken drukten. Nadat zij de bewerking van ijzer onder de knie hadden gekregen werden er metalen naalden gebruikt en zelfs zilveren en gouden. Men dacht dat edele metalen een beter effect zouden hebben; deze waren uiteraard voorbehouden aan leden van de keizerlijke familie, de adel en de elite. Ook het aantal vormen van naalden nam toe en de toepassing van een bepaalde vorm hing af van de aard van de aandoening, de locatie op het lichaam, e.d. . Tegenwoordig echter gebruikt men doorgaans eenvoudige naalden die slechts in lengte en dikte verschillen. Voorts beschikt de hedendaagse acupuncturist over moderne hulpapparatuur, zoals puntzoekers en zelfs laserpennen. De werking is zwakker dan die van naalden, maar voor patiënten met naaldvrees (b.v. kinderen) is de pen een mooie oplossing.


Een deel van het arsenaal waarover men vroeger beschikte. Tegenwoordig worden vele van de afgebeelde naalden nog in Korea en Japan gebruikt.


Naalden in verschillende diktes en lengtes

2 electrostimulatoren; het rechtse model is draagbaar.


Puntzoeker: Apparaat voor doe-het-zelvers.

In plaats van naalden kan ook de pen op de pijnplek worden geplaatst. Elektrische trillingen hebben dan een zelfde effect, hoewel veel zwakker, als naaldmanipulatie.